Podobne „wybuchy” populacyjne stwierdzono takze

Podobne „wybuchy” populacyjne stwierdzono także u bezkręgowców, wśród których szarańcza wędrowna. (Locusta migratoria) jest najklasyczniejszym przykła- dem. Jej „inwazje” masowe są również mniej lub więcej okresowe i : wiążą się ze zmianami klimaty- cznymi i środowiskowymi, wciąż jeszcze niedostate- cznie wyjaśnionymi. Wędrówka rozpoczyna się z miejsc największego zagęszczenia; tworzących jakby „gnia- zda” szarańczy w pustyniach. Zmiany funkcjonalne i strukturalne, w związku z wędrówką, są tak duże, że odmiany wędrująca i osiadła przez długi czas były uważane jako odrębne gatunki, choć są to tylko ekotypy w obrębie gatunku. . Wielokrotnie obserwowałem na wybrzeżu Bałtyku masowe ciągi ważki Libellula quadrimaculata zwykle w początku czerwca, z miejsc masowego rozrodu, wśród łąk i błotnistych mokradeł w okolicach Rozewia. Częste są również ciągi bielinka kapustnika latem, wiatrami przynoszonego z północy, najprawdepo- dobnie] od wyspy Gotlandii, znajdującego na drodze ku naszym brzegom masową śmierć w Bałtyku. Migracje w następstwie przegęszczenia populacji wydają się być jednym z ważnych czynników biotycz- nych, o zdecydowanie ekologicznym charakterze, wy- pływającym z masowego, grupowego pojęcia populacji. Świadczą, że układ taki jak populacja gatunku stanowi pewną całość, zdolną do regulacji własnej liczebności, nie tylko przez wzmożoną śmiertelność osobników ale takie przez migracje, które zaliczyć można do czyn- ników zależnych od zagęszczenia populacji. Opieka nad _potomstwem Prymitywne formy: opieki nad potomstwem wystę- pują u zwierząt ginących wkrótce po złożeniu jaj, bądź opuszczających miejsce, gdzie je złoŻYłr. W każ- dym razie nawet wtedy spotykamy się ze zjawiskiem powszechnym -składania jaj w miejscach ustronnych, mniej lub więcej bezpiecznych dla przyszłego pokole- nia, często zaopatrzonych w dostateczny pokarm. Jako miejsca ukrycia wybierane są najczęściej pod- łoże oraz szata roślinna. ‚Liczne chrząszcze, szarańczaki .I ślimaki składają jaja do, ziemi, choć same w ziemi nie żyją – jednak tam rozwijają. się ich pierwsze stadia. larwalne. Inne ukrywają jaja np. pod korę, przylepiają do łodyg, liści lub wprost w tkance ro- ślinnej, o ile larwa prowadzi życie endofityczne jak u owadów tworzących wyrośla. [więcej w: , , ]