Jest wiec istotna róznica pomiedzy

Jest więc istotna różnica pomiędzy kongruencjami a koadapta- cjami i adaptacjami. Wszystkie łączy to, że są przy- . stosowaniami w zasadzie dziedzicznymi, jak cała ge- netyczna natura gatunku. Ale znaczenie mają inne. Wszystkie przejawiać mogą pewną plastyczność – a k o m o d a c j ę albo a d i u s t a c j ę, pozwalającą populacji „dopasowywać się”, głównie przez niedzie- dziczne modyfikacje i zmiany liczebności osobników, do nieustannie zmieniających się warunków środo- wiska zewnętrznego. Tak więc dzisiejsze pojęcie gatunku znacznie odbiega od dawniejszego; jest populacją osobników genetycznie jednorodnych, reprezentującą gatunek w konkretnych warunkach siedliska, lub rozleglejszego fizjograficznie jednorodnego zasięgu.• Gatunek stał się pojęciem konkretnym, istniejącym w nie mniejszym stopniu niż tworzące go osobniki, które z punktu widzenia ekologicznego (nie fizjologicznego) doznały pewnego „zepchnięcia” na drugorzędną pozycję, w porównaniu z populacją jako całością gatunkową. Ekologiczne badanie gatunku w terenie dziś stało się nie tylko zbieraniem faktów o życiu poszczególnych osobników, jak to było kiedyś za czasów rozkwitu „historii naturalnej”, lecz polega na dogłębnym pozna- waniu populacji, tworzących całości określonej „struk- tury” g r u p o w e j (życie pojedyncze, kolonialne, stadne, społeczne); f u n k c j o n a l n e j (samice, samce, pary, rodziny); w i e k o w e j (młode, dorosłe, stare roczniki); zrozmcowanej p r z e s t r z e n n i e (populacje ekologiczne, geograficzne, podgatunki) i oS e z o n o w o – struktury zaznaczonej także w li- czebności populacji, mniej lub więcej skutecznie regu- lowanej przez śmiertelność i wędrówki osobników, rozrzedzające nadmierne zagęszczenie populacji. W zrównoważonej pod względem liczebności po- pulacji, śmiertelność kompensuje rozrodczość. ‚Miarą wzrostu, kurczenia się lub równowagi gatunku jest po- pulacja jako całość, a nie poszczególne osobniki, które rodzą się, żyją i umierają. [hasła pokrewne: , , ]