Takie wlasciwosci, wynikajace z grupowego

Takie właściwości, wynikające z grupowego pojęcia gatunku, mogą mieć rozmaite znaczenie dla osobnika: mogą być korzystne, obojętne a nawet szkodliwe, zagraża- jące życiu, jak np. zachowanie się samicy pająka z rodzaju Nephila, zjadającej mniejszego od niej sam- czyka bezpośrednio po akcie zapłodnienia, o ile w porę nie ujdzie. Przy badaniu naturalnej jednostki życia jaką jest gatunek, jednoczący w sobie tak własną historię, jak również aktualny związek ze środowi- skiem (ewolucję i ekologię) – ‚uzasadnione jest podkreślanie różnic między współzależnościami mię- dzygatunkowymi a wewnątrzgatunkowymi – k o n- g r u e n c j a m i jak je nazwał S. S i e w i e r c o w. Właściwości gatunku, jego przystosowania morfo- logiczno-fizjologiczne oraz etologiczne, przejawione w zachowaniu się, zwyczajach związanych z rozrodem, opieką nad potomstwem, życiem rodzinnym,. stadnym, społecznym itp., charakterystyczne dla osobników po- pulacji, zabezpieczają t r wał ość, c i ą g łoś ć g a- t u n k u w określonych warunkach środowiska. Należy je odróżniać od przystosowań międzygatunkowych – k o a d a.p t a c j i (antagonistycznych lub symbiotycz-. nych z najrozmaitszymi przejściami) oraz od a d a- ‚ p t a c j i – przystosowań organizmów do warunków środowiska fiżycznego (klimatu, podłoża), charaktery- zujących gatunki w ich życiu „na zewnątrz”, cechu- jących układy biocenotyczne (ekosystemy), oparte na obiegu materii i energii, równoważone głównie przez siły przeciwstawne. Adaptacje i koadaptacje są korzystne przeważnie dla osobnika (co oczywiście idzie także na dobro gatunku jako populacji osobników); kongruencje natomiast ma- ją znaczenie głównie dla zachowania t r wał o ś c i g a t u n k u, obojętne, niekiedy wprost szkodliwe dla osobnika-składowego elementu populacji, np. obrona dzieci przez rodziców z narażaniem własnego życia; śmierć samców po akcie zapłodnienia; obciążające samców jeleni corocznie odnawiane rogi itp. [przypisy: , , ]