N i z s z

N i ż s z ą g ę s t o ś c i ą zasiedlenia nazywamy taką, która globalnie daje liczbę osobników gatunku na danej badanej jednostce przestrzeni nie wyłącza- jąc miejsc, które ściśle biorąc, nie są siedliskami naturalnymi gatunku. Jest to pojęcie zbliżone do za- sięgu geograficznego gatunku. W łaś c i wag ę s t ość zasiedlenia, e k o log i c z n a albo ekonomiczna, wy- łącza z przestrzeni, na której obliczamy osobniki da- nego gatunku, wszystkie te miejsca, które nie są jego siedliskiem naturalnym; daje w ten sposób obraz nasilenia życia i rozmteszczenia gatunku bardzo zbli- żony do rzeczywistości, bo w jego środowisku wła- ściwym. W y ż s z a g ę s t ość zasiedlenia uwzględnia w szczególności miejsca skupienia się osobników ga- tunku, jego zagęszczenia spowodowane jakimiś ko- rzystnymi dla zagęszczenia populacji warunkami lo- kalnymi siedliska, odżywczymi, życiem społecznym. rozrodczym, wędrówkami itp. Daje się zauważyć, że zwierzęta rozsiedlają się ilo- ściowo po siedliskach przeważnie według dwóch skal gęstości; opanowują przede wszystkim właściwe im siedliska (gęstość ekologiczna), a także tworzą lokalne naj rozmaitszego typu skupienia i ugrupowania, pod- padające pod kategorię gęstości wyższej, częściowo już omówione w rozdziale o czynnikach biotycznych i populacjach wewnątrzgatunkowych (rodziny, stada. społeczeństwa) . Reguły Volterry Próby bliższego wniknięcia w istotę ilościowego ustosunkowania się poszczególnych gatunków, żyją- cych obok siebie i wzajemnie uzależnionych, już istnieją i od ich dalszego rozwinięcia należy się wiele spodziewać. Odnośnie do dwóch gatunków zwierząt, z których jeden żywi się drugim, a więc niejako trzy zasadnicze reguły, dotyczące Ich stosunków licz- bowych. Zasada c y k l u o k r e s o w e g o głosi, że wahania liczbowe obu takich gatunków są okresowe i okresy te zależą od warunków początkowych oraz od współ- czynników zdolności rozrodczych tych gatunków. [więcej w: , , ]