Jezeli porównamy sposób zycia zwierzat

Jeżeli porównamy sposób życia zwierząt oraz ich stadia rozwojowe to się okaże, że płodność jest na ogół proporcjonalna do szans niszczenia osobników w wieku młodocianym; im bardziej jajeczka, stadia rozwojowe względnie larwalne narażone są z tych czy innych względów na śmierć, wszystko jedno czy przez fizyczne siły przyrody, czy też przez inne orga- nizmy, tym bardziej wzrasta płodność zwierząt, kom- pensując w ten sposób straty, jakie następują w związ- ku z przepadaniem osobników. Gdyby bowiem pło- dność nie wyrównywała strat, gatunek niewątpliwie wyginąłby, co wielokrotnie w biegu rozwoju życia na Ziemi miało miejsce. W tym tylko sensie rozumiana być może zasada zharmonizowania strat z płodnością, nie/zaś w sensie jakiejś innej zależności przewidującej, np. potrzebę zachowania gatunku. Spośród gatunków narażonych w swym życiu; przeważnie :alłodocianym’, na duże straty mogły utrzymać się jedynie te, które straty wyrównywały płodnością. Płodność jest więc cechą przystosowawczą i dziedziczną powstałą w na- stępstwie doboru naturalnego, świadczącą o zdol- ności populacji tworzenia, w normalnych dla gatunku warunkach środowiskowych, podobnych osobników” w ilościach wystarczających do zabezpieczenia jej trwania. Dla realizacji rozrodu płciowego . potrzebne są z reguły dwa osobniki, samica i samiec, które- muszą się spotkać i zapłodnić, a także z racji tego że skła- danie jaj, właściwy przejaw rozrodu, może odbywać się w różnych odstępach czasu zależnie od gatunku, nadto czas trwania rozwoju do stadium dojrzałości płciowej jest rozmaity – w praktyce miernikiem prężności życiowej gatunku ma być tzw. p o t e n c ja ł b i o t Y c zn y, uwzględniający, obok płodności, także powyżej przytoczone zjawiska, wpływające na stan liczebności osobników. Płodność ściśle biorąc jest tylko częścią potencjału biotycznego, jednym z jego elementów i mierzy się iloczynem fXs, gdzie f odpowiada ustosunkowaniu się liczebnemu płci do siebie, s – liczbie. jaj złożo- nych. [patrz też: , , ]